Andrzej Seweryn

Andrzej Seweryn (ur. 25 kwietnia 1946 w Heilbronn) to aktor teatralny i filmowy oraz reżyser, od 2011 roku dyrektor naczelny Teatru Polskiego im. Arnolda Szyfmana w Warszawie. Urodził się w Niemczech, dokąd jego rodzice trafili na roboty przymusowe; matka przez lata była garderobianą w Teatrze Polskim. W 1968 roku ukończył PWST w Warszawie, na roku m.in. z Piotrem Fronczewskim. Jesienią tego samego roku został aresztowany za ulotki przeciwko inwazji na Czechosłowację, a w latach 70. zbierał pieniądze dla Komitetu Obrony Robotników.

Do 1980 roku grał w Teatrze Ateneum. Zagrał w wielu filmach Andrzeja Wajdy, m.in. w „Ziemi obiecanej”, „Dyrygencie”, „Panu Tadeuszu” i „Zemście”, a także u Agnieszki Holland, Stevena Spielberga, Jerzego Hoffmana i Jacka Bromskiego. W 1980 roku wyjechał do Francji, gdzie po wprowadzeniu stanu wojennego został. W 1993 roku, jako trzeci cudzoziemiec w historii, trafił do zespołu Comédie-Française, a w 1995 roku został jej członkiem (sociétaire). Uczył w szkołach teatralnych w Lyonie i Paryżu, a w 2006 roku wyreżyserował film „Kto nigdy nie żył…”. Gustaw Holoubek, Tadeusz Łomnicki i Zbigniew Zapasiewicz zaliczyli go w 1990 roku do trzech największych polskich aktorów dramatycznych po 1965 roku.

W kierowanym przez siebie Teatrze Polskim występuje w spektaklach „Kochany, najukochańszy...”, „Rękopis znaleziony w Saragossie. Dziedzictwo Gomelezów”, „Historia Henryka IV” i „Płomienie”. W kinach można go zobaczyć w filmie „Lalka” (2026) oraz na pokazach klasyki „Bez znieczulenia” Andrzeja Wajdy.