Wykonawcy
Martyna Pastuszka – kierownictwo artystyczne
{oh!} Orkiestra
La Serenissima
Sophie Junker – sopran
Program
Antonio Vivaldi
Koncert D-dur RV 124
Tomaso Albinoni
Si rinforzi in te la speme z serenaty Andromeda liberata
Antonio Caldara
Chi mai d’iniqua stella z opery Il Temistocle
Antonio Vivaldi
Koncert a-moll na dwoje skrzypiec op. 3 nr 8 RV 522
Giovanni Porta
Madre diletta, abbracciami z opery Ifigenia in Aulide
Antonio Lotti
Con fiamme, con straggi z opery Giove in Argo
Antonio Vivaldi
Koncert g-moll RV 316a
Qual demone z opery L’Atenaide RV 702
Mio cor, s’io ti credessi z dramatu La Silvia RV 734
Benedetto Marcello
Come mai tu puoi vedermi piangere z opery Arianna
Antonio Vivaldi
Koncert d-moll na dwoje skrzypiec RV 565
Antonio Caldara
Per combatter con lo sdegno z opery Caio Marzio Coriolano
W styczniowy wieczór, pośrodku zimy, nic tak dobrze nie robi jak odrobina słońca prosto z Wenecji. La Serenissima w epoce baroku była punktem największej kondensacji wirtuozerii wokalnej i instrumentalnej. Zarówno koloraturowe arie z ówczesnych oper, jak i koncerty na jeden lub więcej instrumentów mają w sobie energię zdolną do wybudzenia z najgłębszej apatii.
W arii Con fiamme, e con straggi… z opery Giove in Argo Lottiego bohaterka płonie ze złości. Gniew, ale i rozpacz przepełniają tytułową Atenaidę, która w pełnym dramatyzmu recytatywie Qual demone została przez Vivaldiego sportretowana jako kobieta na granicy szaleństwa. Z kolei w Mio cor, s’io ti credessi rozedrgane z zazdrości kobiece serce Vivaldi doskonale zilustrował nie tylko sopranowymi koloraturami, lecz także ograniczonym wyłącznie do wysokich rejestrów akompaniamentem smyczków.
Podobne kontrasty emocjonalne znajdziemy w koncertach instrumentalnych okalających zawarte w programie arie. Miejscami brawurowe, innym razem kantylenowe są one świadectwem tego, jak w owym czasie rozwinęła się technika skrzypcowa. Aby się o tym przekonać, warto wybrać się w muzyczną podróż do Wenecji z przewodniczką taką jak Martyna Pastuszka.
Karolina Kolinek-Siechowicz