Dyrygent
Sylvain Cambreling
Wykonawcy
NOSPR
Andrew von Oeyen – fortepian
Program
Ludwig van Beethoven
Uwertura c-moll Coriolan op. 62
Camille Saint-Saëns
II Koncert fortepianowy g-moll op. 22
Hector Berlioz
Symfonia fantastyczna op. 14
Uwertura Coriolan należy do najchętniej wykonywanych i najbardziej lubianych dzieł Beethovena. Jest zwięzła, heroiczna i gniewna w najlepszym stylu kompozytora, który chyba trochę postrzegał samego siebie jako samotnego herosa. Prawdopodobnie utożsamiał się z postacią szekspirowskiego Koriolana, który stawia opór zarówno plebsowi, jak i rzymskim elitom, pozostając zawsze niezależny i wierny sobie. Ukształtowana w XIX wieku legenda wchłonęła ten wizerunek, pozostawiając w naszej pamięci portret Beethovena – chmurnego geniusza.
Jako samotną walkę o artystyczne ideały można też postrzegać twórczość Hectora Berlioza – enfant terrible muzyki symfonicznej, rozsadzającego klasyczne (a więc i beethovenowskie) formy muzyczne w poszukiwaniu prawdziwie romantycznego wyrazu. Bohaterem Symfonii fantastycznej jest on sam, przeżywający burzliwą miłość do irlandzkiej aktorki Harriet Smithson. „Pogrążam się w bezgranicznej, nienasyconej namiętności” – pisał w liście do przyjaciela. Programowe dzieło przedstawia w formie metaforycznej stadia obsesyjnego zakochania.
Odrobinę dystansu wnosi Koncert fortepianowy g-moll Camille’a Saint-Saënsa, popularne dzieło często określane ironicznym mianem „od Bacha do Offenbacha”. To przytyk do eklektyzmu muzyki francuskiego kompozytora jako cechy postrzeganej negatywnie, choć można by ją przecież nazwać bardziej elegancko: erudycją. Saint-Saëns bowiem wymyka się jednoznacznym ocenom: jest konserwatystą o bardzo osobistym stylu, niepozbawionym emfazy, mocnego efektu, poczucia humoru, melodycznej inwencji i nuty ekstrawagancji. Bądźmy bezwstydnie szczerzy: tego, co kochamy w muzyce!
Adam Suprynowicz (Polskie Radio)
Afisha