Zajmujący się handlem rzecznym holenderski kupiec Kaspar Almayer (Stanislas Merhar) mieszka i pracuje w Malezji. Wbrew niechęci otoczenia żeni się z młodą Malezyjką, adoptowaną córką Kapitana Lingarda (Marc Barbé).
Towarzyska alienacja powoduje, że Almayer staje się coraz bardziej zgorzkniały. Kiedy rodzi mu się córka Nina (Aurora Marion), mężczyzna całe swoje uczucie przelewa na nią. Za wszelką cenę chce zbudować jej w dżungli wielki dom w europejskim stylu, czym naraża się na śmieszność w lokalnym środowisku. Uprzedzenia rasowe w towarzystwie oraz jego własna chciwość powoli niszczą uczucie łączące go z córką.
Adaptacja debiutanckiej powieści Josepha Conrada autorstwa cenionej, belgijskiej reżyserki Chantal Akerman.
Wprowadzenie do filmu Szaleństwo Almayera (25 minut)
Prowadzenie: Bogdan Rudnicki
Blok „Samotność tropików i idée fix”
W ramach czwartego bloku pochylimy się nad motywem szaleństwa, a tak naprawdę obsesji, który Conrad wziął na warsztat pisząc swoją pierwszą powieść pt. „Szaleństwo Almayera”. To także rzecz o pysze, nieumiejętności wyjścia poza własną perspektywę i arogancji białych ludzi wobec innych kultur.
Książka opowiada o Holendrze, który zaplątał się na Wyspy Archipelagu Malajskiego i dla zysku żeni się z Malajką, której nie kocha, w związku z czym całą swoją miłość przelewa na ich córkę – Ninę. Jednak Almayer, który jest pogardzany przez innych Europejczyków z powodu „ekstrawaganckiego” małżeństwa, szczęście dziecka projektuje wyłącznie na sposób europejski. Tymczasem Nina, zmuszana w szkole dla dzieci Europejczyków do wyrzeczenia się wszystkiego, co związane z korzeniami jej matki, wcale nie marzy o życiu w jednej z europejskich stolic. Z czasem staje się coraz bardziej zamknięta na ślepą miłość ojca, który chce wybudować w środku dżungli piękny europejski dom.
Powieść postanowiła przenieść na ekran niestroniąca od eksperymentu belgijska reżyserka – Chantal Akerman. W swojej adaptacji przesuwa nieco akcent z konfliktu ras, w stronę konfliktu płci. Jej „Szaleństwo Almayera” staje się więc filmem feministycznym, ale trzeba przyznać, że w świetle tekstu Conrada taka interpretacja zdaje się być uzasadniona.
W ramach wydarzeń kontekstowych pokażemy natomiast słynny film Wernera Herzoga pt. „Fitzcarraldo”, który zdaje się mieć wiele wspólnego, nie tylko z „Jądrem ciemności”, co oczywiste, ale właśnie z „Szaleństwem Almayera”. Być może z tej powieści, Herzog, który niezwykle wysoko cenił prozę Conrada, zaczerpnął pomysł, aby marzeniem bohatera filmu, granego przez Klausa Kinskiego, było to, aby w sercu dżungli zabrzmiała opera. Chodzi tu nie tylko o łączącą obu bohaterów obsesję przejawiającą się w przywiązaniu do europejskiej kultury, ale niewykluczone, że mamy tu również bardziej bezpośredni trop. Motyw katarynki, z której w malajskiej puszczy wydobywają się dźwięki opery Verdiego, pojawia się właśnie na kartach powieści „Szaleństwo Almayera”.
Otrzymuj powiadomienia o tym, co Cię interesuje.
afisha.pl
Wydarzenia na cały tydzień
W każdy czwartek rano wyślemy Ci najciekawsze wydarzenia na najbliższe 7 dni. Wybierz miasta i rodzaj wydarzeń.