CU Cinema: „Barry Lyndon”, reż. Stanley Kubrick

CU Cinema

„Barry Lyndon”

kostiumowy

Reżyseria: Stanley Kubrick

Wielka Brytania/USA 1975

czas trwania: 187 min.

W Chopin University Cinema ponownie pojawi się Stanley Kubrick – jeden z największych mistrzów kina. Jego filmy zawsze fascynują świetnie prowadzonym scenariuszem i precyzyjną reżyserią, zachwycają malarskimi zdjęciami i znakomitym doborem muzyki, która często staje się ikonicznie związana z filmowym obrazem. Te właśnie warunki idealnie spełnia jedyny w dorobku Kubricka film kostiumowy – „Barry Lyndon” z 1975 roku, adaptacja XIX-wiecznej powieści Williama Makepeace'a Thackeraya.

Streszczenie łotrzykowskiej historii, która ma przedstawiać przygody i awantury bohatera pochodzącego z nizin społecznych i zarazem wyśmiewać wyższe sfery, trwałoby pewnie tyle, co sama powieść. Wystarczy powiedzieć, że Barry Lyndon (w tej roli Ryan O'Neal) był irlandzkim młodzieńcem bez perspektyw, który wkradł się w szeregi XVIII-wiecznej angielskiej arystokracji, będąc bawidamkiem, oszustem, włóczęgą, żołnierzem, rozpustnikiem, szpiegiem i szulerem karcianym. Opowiadając jego losy Kubrick zadał pytanie o rolę przypadku i wielkiej historii w życiu człowieka pozbawionego właściwości, trawionego przez mocną i bezrefleksyjną ambicję społecznego awansu. Istotą kostiumowego filmu jest przy tym przedstawienie opisywanych czasów, ukazanie ówczesnych obyczajów, strojów i etykiety, co Kubrickowi udało się niezwykle. Mimo ponad trzech godzin historia toczy się wartko, czasem może przystaje, by pokazać wspaniałe kadry, inspirowane klasycznym angielskim malarstwem: wiejskie krajobrazy Anglii i Irlandii czy pałacowe wnętrza filmowane przy naturalnym świetle i świecach.

Film otrzymał Oscary za zdjęcia, kostiumy, scenografię i muzykę – a dokładnie za oryginalny dobór utworów i najtrafniejszą adaptację. Osadzenie akcji w XVIII-wiecznej Irlandii i Anglii pozwoliło Kubrickowi zilustrować film wspaniałymi dziełami Vivaldiego, Bacha, Paisiella, Mozarta i Schuberta. Głównym tematem muzycznym jest jednak Sarabanda Jerzego Fryderyka Handla (kompozytora całkowicie przecież angielskiego) ze Suity klawesynowej d-moll HWV 437, która pojawia się w filmie kilkakrotnie w różnych opracowaniach. Nie brakuje też oryginalnej muzyki irlandzkiej i typowych dla tamtych czasów melodii wojskowych.