Czarna owca , biały kruk

Czy można być białym krukiem i czarną owcą w jednym ciele?

„Czarna owca, biały kruk” to spektakl o burzliwym czasie dojrzewania – o emocjonalnym wulkanie, który nie pyta o zgodę, zanim wybuchnie. To opowieść o poczuciu niezrozumienia, o bezradności, która dotyka nie tylko młodych, ale i bliskich im dorosłych. Zadziorna, a jednocześnie czuła historia o poszukiwaniu własnej drogi, pragnieniu przynależności i odkrywaniu własnej niepowtarzalności.

Główna bohaterka nazywająca siebie Zgniłką, chce być kimś wyjątkowym – jak wielu. Jednak w swoich staraniach niechcący zamyka się na świat. Nie potrafi zrozumieć, dlaczego inni nie podzielają jej pasji i sposobu patrzenia na rzeczywistość. Bo choć chce być inna, równie mocno pragnie przynależeć, mieć swoje „stado”. Ten konflikt – potrzeba wyróżnienia się i jednoczesnego wtopienia w grupę – to codzienność każdego nastolatka.

Widowisko porusza także temat straty i emocji, które pojawiają się po śmierci bliskiej osoby. Jakie mechanizmy obronne wtedy uruchamiamy? Jak radzić sobie z bólem i samotnością? To pytania, które dotyczą zarówno młodych, jak i dorosłych. Dlatego przyglądamy się nie tylko rozterkom Zgniłki, ale i bezradności jej matki, starszej siostry, nauczycielki czy starego ogrodnika-outsidera.

To spektakl dla tych, którzy kiedykolwiek czuli się inni. I dla tych, którzy próbowali ich zrozumieć.