Dyrygent
Antony Hermus
Wykonawcy
NOSPR
Martin Fröst – klarnet
Program
Edvard Grieg
Suita liryczna op. 54
Anders Hillborg
Clarinet Concerto Peacock Tales (Millennium)
Carl Nielsen
IV Symfonia op. 29
„Muzyka to życie i, jak ono, jest nieugaszalna” – stoi w przedmowie do partytury IV Symfonii Carla Nielsena. Kompozytor nie pozostawia niedomówień, bo to spisane credo od razu tłumaczy na dźwięki wybuchami z otwarcia, szaleńczo wręcz afirmującymi istnienie. Ale daleko utworowi do jednowymiarowości – odmalowuje przecież odcienie egzystencji. Przez cztery części płynie zatem bez przerw i nieustannie ewoluuje, a częste zakręty narracji pozwalają przyjrzeć się pragnieniu życia z wielu różnych stron. Ostatecznie tryumfuje ono z iście pierwotną mocą, co odzwierciedlają słynne burzliwe dialogi kotłów w finale.
Jeszcze odważniej kształty, style i stany zmieniają się w Koncercie klarnetowym Andersa Hillborga, na dodatek olśniewającym rozmaitymi kolorami, jak przystało na tytuł Pawie opowieści. Od wstępu wpadamy w pułapkę kompozycji, bo solista jest uwodzicielem, bohaterem i jednocześnie narratorem tej historii. Za kim podążać? Wirtuoz instrumentalista to zarazem zamaskowany tancerz i mim w świetle jupiterów. Staje na estradzie jak na operowej scenie i tak zaczyna fascynującą opowieść bez słów – fascynującą, zwłaszcza gdy snuje ją Martin Fröst, adresat dedykacji utworu.
Z kolei w Suicie lirycznej Edvarda Griega – zorkiestrowanych czterech miniaturkach fortepianowych z op. 54 – sami sobie jesteśmy przewodnikami, choć podążamy za wskazówkami twórcy. Ale to kwestią naszej wyobraźni pozostaje, pod jakim nocnym niebem rozgrywa się Notturno i jakie krasnoludy żwawo paradują w końcowym Marszu. Jeśli ktoś twierdzi jeszcze, że muzyka skandynawska jest chłodna, liryczna i powściągliwa, to ten program jest właśnie dla niego.
Piotr Mika („Ruch Muzyczny”)
Afisha