Dyrygent
Vladimir Fanshil
Wykonawcy
NOSPR
Alexander Gavryluk – fortepian
Program
Richard Strauss
Burleska d-moll
Mieczysław Wajnberg
I Sinfonietta op. 41
Program łączy dwa oblicza wirtuozerii: błyskotliwą, autoironiczną maskę późnego romantyzmu i powojenną energię muzyki „bez złudzeń”. Burleska d-moll Richarda Straussa (1886) – pierwotnie pomyślana jako scherzo – powstała, gdy kompozytor miał zaledwie 21 lat. Partia fortepianu napisana została dla pianisty o technice „nie do zdarcia”, a jednocześnie unika czysto efektownej popisowości. Utwór jest jednoczęściowy, skonstruowany na zasadzie nieustannych spięć i przekomarzań między solistą a orkiestrą. Motyw kotłów, wybijany z bezczelną stanowczością, raz prowokuje, innym razem ironizuje, to znów napędza kolejne kulminacje. Pod powierzchnią żartu kryją się precyzyjna architektura, emocjonalna intensywność i nagłe kontrasty. I Sinfonietta Mieczysława Wajnberga (1948) przynosi z kolei czteroczęściową, lecz równie zwartą formę, opartą na motoryce i ostrych rytmach. Liryczne epizody nie rozpraszają napięcia – raczej je uwypuklają, a przy tym zdają się przypominać o świecie sprzed wojennej katastrofy. W finale energia staje się niemal taneczna, ale kompozytor zacienia ją typową dla siebie mieszaniną ironii i melancholii. Bliskość kręgu Szostakowicza słychać w ciętości gestu, jednak język Wajnberga pozostaje indywidualny. Kto raz go usłyszy, zapamięta na zawsze.
Piotr Matwiejczuk (Polskie Radio)
Afisha