Dyrygent
Marin Alsop
Wykonawcy
NOSPR
Arkadiusz Bialic – organy
Program
Wolfgang Amadeus Mozart
Uwertura do opery Czarodziejski flet
Roxanna Panufnik
Koncert na orkiestrę (światowa premiera, współzamówienie NOSPR)
Camille Saint-Saëns
III Symfonia c-moll Organowa op. 78
Jeśli by wymieniać najsłynniejsze gesty muzyki klasycznej, to trzy imponujące akordy z uwertury do Czarodziejskiego fletu należałyby do czołówki. A majestatyczny akord organowy z finału III Symfonii c-moll widniałby w tym zestawieniu tuż obok.
Teatralne pukanie u Mozarta nie tylko otwiera portal do bajecznego świata Królowej Nocy, lecz także symbolizować ma wejście do loży masońskiej. Nawiązań spod znaku cyrkla i węgielnicy jest w operze więcej, a sama liczba trzy niesie fundamentalne znaczenie.
Konstrukcje polifoniczne w uwerturze rozwijają się lekko, także na podstawie tematu zaczerpniętego od Clementiego. U Saint-Saënsa cała symfonia owija się wokół jednego motywu, kalejdoskopowo zmieniającego się właściwie pod każdym względem – tempa, dynamiki, tonacji, nastroju, barwy. W tym ostatnim zakresie kompozytor rozsadza zastane ramy, bo w tkankę orkiestry śmiało wplata organy. Gdy cicho uzupełniają one liryczne smyczki, stanowią kolorystyczne urozmaicenie tła. Ale gdy w Maestoso stają jako potężna ściana dźwięku, trudno mieć wątpliwości, dlaczego akurat ten instrument proklamowano królem.
Pośrodku tej żelaznej ramy repertuarowej pojawia się Koncert na orkiestrę Roxanny Panufnik – twórczyni, która także nie stroni od mocnych gestów, także głęboko czerpie z tradycji i także łamie konwencje. Jej najnowszy utwór do prawykonania pozostanie jednak tradycyjną niewiadomą, wszak jak Panufnik mówiła w wywiadzie sprzed lat, nie stosuje żadnej określonej techniki, lecz po prostu kieruje się sercem.
Piotr Mika („Ruch Muzyczny”)
Afisha