Dyrygent
Christian Arming
Wykonawcy
NOSPR
Praski Chór Filharmoniczny
Magdalena Lucjan – sopran
Justyna Rapacz – alt
Tadeusz Szlenkier – tenor
Łukasz Konieczny – bas
Program
Jacob Druckman
Prism
Wolfgang Amadeus Mozart
Requiem d-moll KV 626
Dobrze opowiedziana historia jest ciekawsza od prawdy. Jesteśmy bardziej skłonni w nią uwierzyć, prawdę odrzucając jako zbyt złożoną lub nieinteresującą. Często niewiele rozumiemy z ogólnego kontekstu dzieł muzycznych, ale one same obrastają w opowieści i odniesienia. Msza żałobna Mozarta to najlepszy przykład: dla wielu jest jedynym Requiem, jakie znają. Historia tej formy muzycznej blednie wobec powstałych później opowieści o tajemniczym nieznajomym, który zamówił dzieło, o Mozarcie, z którego praca twórcza wyssała wszystkie siły, i o włoskim kompozytorze Salierim, który rzekomo chciał zabić Wolfganga i sobie przypisać autorstwo dzieła.
Kto chce, ten oddzieli półprawdy od fantazji i dotrze do historii Requiem, dokończonego po śmierci Mozarta przez znajomych kompozytorów. Może dowie się, że zamówienie przyszło od hrabiego Franza von Walsegga, który notorycznie przypisywał sobie autorstwo dzieł, za które zapłacił. Może też sprawdzić, które fragmenty wyszły spod ręki samego Mozarta. Ale czy ta wiedza wzbogaci odbiór dzieła? Czy nie odbierze mu magii? Proszę zdecydować samemu.
Traktatem o „muzyce w muzyce” i o nawarstwianiu opowieści, która pobrzmiewa w kontekście tego koncertu, jest Sinfonia Luciana Beria. Zasłuchany w to arcydzieło XX wieku amerykański kompozytor Jacob Druckman postanowił zastosować metodę Beria, nadpisując własną muzykę na fragmentach oper Marca-Antoine’a Charpentiera, Francesca Cavallego i Luigiego Cherubiniego. Druckman poddaje refleksji opowiadanie historii o historiach, nieustanny powrót i nieśmiertelność mitu. Da się to zrobić w dźwiękach.
Adam Suprynowicz (Polskie Radio)
Afisha