Sala Kameralna / Kameralne Wtorki (dawny K1)
Wykonawcy:
Mateusz Mati Zubik fortepian
Jan Peszek aktor
Karol Szymanowski Quartet:
Agata Szymczewska skrzypce
Robert Kowalski skrzypce
Volodia Mykytka altówka
Gustaw Bafeltowski wiolonczela
Piotr Lato klarnet
Damian Lipień fagot
Paweł Cal waltornia
Program:
Jan Ladislav Dussek
The Sufferings of the Queen of France op. 23 [12']
Erik Satie
Sports et divertissements (oprac. Douglas Young, tekst polski: Piotr Kamiński) [26']
... przerwa [15']
Olivier Messiaen
Puszczyk zwyczajny z cyklu Katalog ptaków [8']
Leoš Janačék
Concertino [18']
Oryginalny programu koncertu zestawia ze sobą utwory charakterystyczne i nietypowe, zróżnicowane stylistycznie oraz tematycznie. W dużym stopniu wiąże je idea ilustracyjności czy pozamuzycznej treści, wyrażana w tytułach i słownych komentarzach, a w jednym przypadku nawet w elementach wizualnych.
Powstały w 1793 roku – znamiennym dla przedstawionych wydarzeń – cykl miniatur fortepianowych Cierpienia francuskiej królowej czeskiego kompozytora Jana Ladislava Dusska stanowi fabularyzowaną historię tragicznych losów Marii Antoniny, zwieńczoną muzyczną apoteozą skazanej na ścięcie władczyni. Dziesięć scen z życia królowej komentują tytuły kolejnych części utworu, a także dopiski programowe zawarte w partyturze, jak np. kulminacyjny: „Gilotyna spada”, wyrażony sugestywnym gestem dźwiękowym.
Zgoła odmienny temat i nastrój przywołuje dzieło ekscentrycznego francuskiego kompozytora Erika Satie. Skomponowany w 1914 roku cykl 21 satyrycznych miniatur fortepianowych Sporty i rozrywki (podczas koncertu wykonany w aranżacji na zespół instrumentalny), wprowadza odbiorcę w świat modowych albumów i reklamowych przekazów, łącząc muzykę, partię recytowaną oraz ilustracje, zamieszczone pierwotnie w opublikowanej partyturze.
Fortepianowa miniatura Puszczyk zwyczajny pochodzi ze słynnego cyklu Katalog ptaków Oliviera Messiaena z 1958 roku. Wielki francuski kompozytor XX wieku, a równocześnie zapalony ornitolog, wielokrotnie odwoływał się w swej twórczości do kolekcjonowanych przez siebie odgłosów śpiewów ptasich; muzyka ta jest jednak daleka od bezpośrednich cytatów, mimo że w tytułach pojawiają się nazwy konkretnych gatunków.
Zwieńczeniem koncertu jest błyskotliwe, rytmiczne i barwne Concertino z 1925 roku czeskiego mistrza Leoša Janáčka, przeznaczone na fortepian i zespół instrumentalny.
Robert Losiak
Afisha