(Nie) kocham mojego syna

Dziesięcioletni Antek jest prześladowany za plecak z jednorożcem. Szkoła ma rozwiązanie: niech przestanie go nosić. Rodzice chcą go ochronić - ale szybko okazuje się, że znacznie łatwiej zmienić własne dziecko niż świat, który je krzywdzi.

„(Nie) kocham mojego syna” to dramat psychologiczny na podstawie światowej sławy „The Little Pony” Paco Bezerry, inspirowanego prawdziwymi wydarzeniami. To historia o granicy między troską a kontrolą, o obwinianiu ofiary i o dziecku, którego wszyscy próbują uratować, choć prawie nikt nie pyta, czego naprawdę potrzebuje.

Natalia i Daniel kochają syna. Oboje chcą go ochronić. Problem w tym, że każde z nich rozumie ochronę inaczej. Jedno chce bronić jego prawa do bycia sobą. Drugie próbuje nauczyć go, jak stać się mniej widocznym i łatwiejszym do zaakceptowania. Z czasem rozmowa o dziecku staje się rozmową o ich lękach, poczuciu winy, związku i wyobrażeniu o tym, jaka powinna być „normalna” rodzina. Ten spektakl powinien zobaczyć każdy rodzic, a także osoby, które kiedykolwiek czuły się “odmienne od reszty”.

Po spektaklu zapraszamy na spotkanie z twórcami i aktorami oraz praktykę uważności. Doświadczycie nowej formy teatru, od pierwszych kroków po przekroczeniu naszego progu.

To teatr o przemocy, który nie zostawia widza samego z przemocą. Spektakl ma ocenę 9,69/10 na podstawie 208 ocen naszych widzów. Patronat nad wydarzeniem sprawuje Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę. 92% naszych widzów wraca na kolejne spektakle Teatru Nowe Formy.

O czym jest spektakl?
- o przemocy rówieśniczej
- o dziecku, którego nikt nie słucha
- o trosce, która doprowadza do tragedii
- o tym jak trudno być rodzicem
- o szkole, która nie chroni dzieci
- o granicach rodzicielskiej wytrzymałości
- o presji społecznej i pytaniu: „co ludzie powiedzą?”
- o samobójstwach
- o wewnętrznej transformacji

Dla kogo?
- dla rodziców i opiekunów
- dla rodzin z nastoletnimi dziećmi
- dla nauczycieli i wychowawców
- dla psychologów i terapeutów
- dla osób, które doświadczyły wykluczenia
- dla widzów lubiących mocny teatr psychologiczny
- dla widzów ceniących kameralne spektakle
- dla młodzieży od 13. roku życia i dorosłych
- dla osób LGBT

Pomysł na…
- wieczór dla pary rodziców lub osób planujących dzieci
- wyjście dla nauczycieli i pedagogów
- randkę LGBT
- ważne wyjście z nastoletnim dzieckiem
- prezent dla psychologa lub terapeuty
- wyjście z przyjaciółmi, którzy lubią rozmawiać
- wieczór dla ludzi, którzy chcą lepiej słuchać bliskich
- ważną lekcję, która odmieni twoją rodzinę
- Wieczór, który będzie dla ciebie wspraciem
- przeżycie nowej formy teatru

Efekty i doświadczenie
W tym spektaklu najważniejszym efektem jest bliskość. Widz trafia do mieszkania Natalii i Daniela. ‘Podgląda’ ich rodzinny dramat. W spektaklu grają dzieci.

- bardzo bliska obecność aktorów
- intensywne sceny konfliktu rodzinnego
- motywy przemocy rówieśniczej, fizycznej i seksualnej
- efekty stroboskopowe
- spotkanie z twórcami i aktorami po spektaklu
- praktyka uważności po przedstawieniu
- przestrzeń na rozmowę i regulację emocji

To nie jest spektakl, który otwiera trudny temat i zostawia widza samego. Po przedstawieniu zostań i porozmawiaj z nami. Nie musisz umieć medytować. Wystarczy, że umiesz oddychać.

Reżyseria i scenariusz: Rafał Pyka
Na podstawie: Paco Bezerra “My little Pony”
Prawa autorskie: Agencja ADiT
Występują: Magdalena Wojtacha, Radosław Jamroż
Goście specjalni: Kuba Jaczewski, Maksymilian Obst
Tłumaczenie: Rafał Pyka, Magdalena Wojtacha, Radosław Jamroż
Scenografia: Katarzyna Hampel
Muzyka: Michał Ostrowski
Kostiumy: Magdalena Wojtacha
Realizacja świateł: Damian Białorudzki
Fotografia: Maciej Kempiński
Plakat: Łukasz Wrzal vel Kosowski

Grafika i animacje: Jakub Kałka, Arek Rekita, Szymon Król
Asystentka reżyserii: Marta Gierzyńska