DEMONIZM ZAKOPIAŃSKI

Artykuł St. I. Witkiewicza z 8 października 1919 roku (dedykowany Tymonowi Niesiołowskiemu), który ukazał się w „Echu Tatrzańskim”, traktuje o swoistym demonizmie „pępka świata”, jakim jest Zakopane.

Zakopane – miejsce tworzące specyficzny rodzaj artystów, sprzyjające sztuce i artystycznemu przeżywaniu każdej chwili.

Zakopane – „wyrostek robaczkowy” polskiego organizmu.

Co więc dzieje się w tym właśnie mieście z artystą rozmiłowanym w jego atmosferze i dzikości natury tatrzańskiej?

Czym jest owa „zakopianina”?

Czerpiąc z krytycznego artykułu Witkacego, napisanego prawie sto lat temu, powstał spektakl niezwykle aktualny, nawiązujący z przymrużeniem oka do trendów współczesnej kultury popularnej, ale także ostrzegający współczesnych przed źle rozumianym demonizmem Zakopanego.

DEMONIZM ZAKOPIAŃSKI

Jest innym niż wszędzie gdzie indziej.

Możliwym jest, że żyjąc w tej zaklętej krainie, staczamy się w otchłań.

(…)

Możemy tylko błogosławić siły, które polski organizm obdarzyły takim wyrostkiem robaczkowym (kiszki ślepej), jakim jest Zakopane.

Demonizm Zakopanego.

Ale jest to piekielnie przyjemne w swej męczarni

Mimo całej pozornej nieużyteczności

Zakopane trwać będzie dalej.

Stanisław Ignacy Witkiewicz

Premiera 1 stycznia 2016, Scena Atanazego Bazakbala